„Nóż w plecy” – rocznica napaści sowieckiej Rosji na Rzeczpospolitą

„Nóż w plecy” – rocznica napaści sowieckiej Rosji na Rzeczpospolitą

17 września 1939 r. Armia Czerwona, łamiąc pakt o nieagresji, wkroczyła na tereny Rzeczpospolitej, położone na wschód od linii Narew-Wisła-San. Była to realizacja tajnego paktu Ribbentrop-Mołotow, podpisanego 23 sierpnia 1939 r. w Moskwie, ustalającego podział „stref interesów Niemiec i ZSRR” na terytorium Polski.

Półtora miliona żołnierzy, ponad 6 tys. czołgów i około 1,8 tys. samolotów – takie siły Armii Czerwonej wkroczyły na teren Rzeczypospolitej Polskiej. Wkraczająca na ziemie Rzeczypospolitej Armia Czerwona zachowywała się równie bestialsko jak wojska niemieckie. Przykładów zbrodni popełnianych na polskich wojskowych, policjantach i cywilach jest wiele, m.in. w Grodnie po zajęciu miasta Sowieci wymordowali ponad 300 jego obrońców, na Polesiu 150 oficerów, a w okolicach Augustowa 30 policjantów.

Związek Sowiecki zagarnął obszar o powierzchni ponad 190 tys. km kw. z ok. 13 mln. obywateli. Po napaści ZSRR na Polskę aresztowano ponad 200 tys. Polaków: oficerów, policjantów, ziemian i prawników. Wszystkim obywatelom II Rzeczpospolitej narzucono obywatelstwo radzieckie. Masowe wywózki na Syberię objęły około 1 mln 350 tys. Polaków. Ponad 22 tys. oficerów, policjantów oraz urzędników państwowych zostało zamordowanych na Wschodzie. Miejsca pochówku ponad 7 tys. z nich są nieznane.

W niedzielę rano, 17 września 2017 roku, prezydent Andrzej Duda złożył wieniec przed Pomnikiem Poległym i Pomordowanym na Wschodzie.
W Dzierżoniowie wspomnienie tamtego tragicznego dnia, o którym historycy mówią, że „Rosjanie wbili nam nóż w plecy”, rozpoczęła uroczysta msza św. w intencji poległych żołnierzy walczących z sowieckim agresorem oraz pomordowanych w Katyniu, Miednoje i Ostaszkowie.

Modlono się również za prześladowanych i zamordowanych Polaków z Kresów Wschodnich II RP, których po wkroczeniu sowietów, dotknęły na masową skalę niespotykane w dziejach Europy represje, mordy i deportacje na Syberię. Celem Stalina było dokończenie operacji polskiej NKWD z lat 1937-38. Mam nieodparte wrażenie, że operacja polska NKWD, dzisiaj GRU i FSB, nadal trwa. Można przytoczyć wiele przykładów, ale wystarczy jeden – „katastrofa” Smoleńska.

W tym dniu wraca do mnie wspomnienie o moich śp. stryjach Jakubie i Władysławie Walskich i o ciotecznym dziadku Michale Harhali, którzy walczyli na froncie wschodnim z sowietami. Stryj Władysław poległ na wojnie pod Tarnopolem a Jakub po udanej ucieczce z niewoli wrócił do domu. Natomiast dziadek Michał został w 1943 roku w Komarnie zamordowany przez Ukraińców z UPA. Myślę, że nie ma w Polsce rodziny która nie straciła swoich bliskich podczas II wojny światowej rozpętanej przez hitlerowskie Niemcy i stalinowską Rosję.

W Wikipedii czytamy – Światowy Dzień Sybiraka Od 1991 roku organizowany jest przez Związek Sybiraków, polską organizację grupującą byłych zesłańców. W 2013 roku Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił dzień 17 września Dniem Sybiraka. Każdego roku Sybiracy z całego świata spotykają się najpierw w Gdańsku pod pomnikiem Golgoty Wschodu na Cmentarzu Łostowickim w Gdańsku, a następnie przemieszczają się do Szymbarku na Kaszubach. W spotkaniach bierze od początku udział każdorazowo ponad 5 tysięcy osób. Najważniejsze w tym dniu jest przypominanie prawdziwych losów zesłańców, spisywanie ich od żyjących osób i przekazywanie dalej.

Uroczystość kontynuowano przed Pomnikiem Losów Ojczyzny. Po odśpiewaniu hymnu i wystąpieniu sekretarza generalnego Związku Sybiraków pana Eugeniusz Kuszki, który przypomniał dramatyzm i gehennę setek tysięcy polskich obywateli prześladowanych tylko za to, że byli Polakami, licznie zgromadzone delegacje w asyście pocztów sztandarowych, między innymi: przedstawiciele samorządów, dzierżoniowskiego duchowieństwa, Klubu Gazety Polskiej Dzierżoniów II, kombatantów, placówek oświatowych, Muzeum Miejskiego, Towarzystwa Miłośników Dzierżoniowa, wiceministra obrony narodowej Michała Dworczyka oraz minister edukacji Anny Zalewskiej, stowarzyszeń Obywatelski Ruch Patriotycny i OBS, ZHP, Policji Państwowej, Związku Strzeleckiego i Grupy Rekonstrukcji Historycznej 58 pułku piechoty oraz delegacja NSZZ Pracowników Oświaty i Wychowania złożyły wieńce i wiązanki kwiatów. Odśpiewanie „Roty” zakończyło uroczystość przed pomnikiem.

Zostaw Komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*